Sample text


''πέτρα που γκιλνάει μούσκουρου δεν πιάν ........''

Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2016

Ο ιερός ναός του Τιμίου Προδρόμου στο αιματοβαμμένο όρος Βίτσι. Πανηγυρίζει την 29η Αυγούστου.


Ο ναός του Τιμίου Προδρόμου στο Βίτσι.
Πανηγυρίζει την 29η Αυγούστου.
Επί μία τριετία, απ’ το 1946 κι έως το 1949, ο εθνικός μας στρατός πολεμούσε με απαράμιλλη τόλμη και γενναιότητα τους ερυθρούς αντάρτες σε ολόκληρη την επικράτεια τής μαρτυρικής πατρίδας μας. Αυτός ο πολύνεκρος ανταρτοπόλεμος έληξε την 29η Αυγούστου 1949 με την οριστική ήττα των αφρόνων ανταρτών στο Βίτσι και τον Γράμμο.
Η 29 Αυγούστου 1949 ήταν λοιπόν η τελευταία ημέρα του επάρατου ανταρτοπολέμου και ημέρα νίκης και θριάμβου του γενναίου στρατού μας. Ήταν επίσης και είναι η ημέρα μνήμης της αποτομής της τιμίας κεφαλής του αγίου Ιωάννου Προδρόμου. Αυτός ο συγχρονισμός (: χρονική ταύτιση) της αναφερόμενης θρησκευτικής εορτής και της τελικής και νικηφόρας μάχης του εθνικού μας στρατού στο Βίτσι και τον Γράμμο ασφαλώς δεν ήταν τυχαίος. Θεωρήθηκε, πολύ ορθώς, απ’ τους ήρωες πολεμιστές εκείνης της περιόδου, καθώς και απ’ όλους τους δημοκράτες Έλληνες, ότι ήταν δηλωτικός της αμέριστης βοήθειας που παρείχε κατά την υπόψη φοβερή τριετία ο Τίμιος Πρόδρομος στον σκληρά αγωνιζόμενο εθνικό μας στρατό.
Ο ναός του Τιμίου Προδρόμου στο Βίτσι.
Δεξιά διακρίνεται το αιματοβαμμένο όρος Μάγκοβιτς
Έχοντας υπόψη οι προαναφερόμενοι γενναιόφρονες Έλληνες αυτό το γεγονός έταξαν τότε στον Τίμιο Πρόδρομο να οικοδομήσουν μετά τον πόλεμο στην κορυφή του Βιτσίου έναν ιερό ναό εις μνήμην της αποτομής της τιμίας κεφαλής του, και παράλληλα εις μνημόσυνο των χιλιάδων στρατιωτών μας που έπεσαν εκείνη την περίοδο υπέρ πατρίδος. Κι έτσι έγινε. Περί το έτος 1980, ο τότε Μητροπολίτης Καστοριάς Γρηγόριος ο Β΄ θεμελίωσε δίπλα στο υπάρχον Εθνικό μνημείο Βιτσίου έναν ιερό ναό του Τιμίου Προδρόμου, τον οποίον όμως δεν πρόλαβε να αποπερατώσει λόγω του ξαφνικού θανάτου του.

Δεν υπάρχουν σχόλια: